12 Eylül 2010’da yapılacak halk oylaması için siyasi parti liderleri yollara düştü. Anayasa değişiklik paketinin halkın onayından geçmesi için iktidar dört koldan çalışmaya ve propagandaya girişti bile. Başbakan Erdoğan Bingöl’den başlattığı “evet” mitinglerine devam ediyor. Dün en son Adıyaman ve Malatya’da halka seslendi.

CHP lideri Kılıçdaroğlu’da daha genel başkan olmasından itibaren başladığı gezi ve çalışmalarına ara vermeden devam ediyor. Kılıçdaroğlu birgün bakıyorsunuz Malatya ve ilçelerinde, öbür gün Ordu’da halkın karşısına çıkıyor, konuşuyor. Kılıçdaroğlu, Baykal kadar hitabet gücüne sahip olmasa da irticalen yaptığı konuşmalarla gündeme damgasını vurabiliyor.

 MHP lideri Bahçeli’de aynı şekilde yallara düşmüş durumda. Bakıyorsunuz birgün Karaman’da, birgün Düzce’de, öbür gün Bursa’dan halka sesleniyor. Bahçeli hala yüksek ses tonuyla ve kızgın bir ifadeyle halka düşüncelerini anlatmaya çalışıyor. Bahçelinin belki çok anlamlı ve yerinde tespitleri var. Ama nedense bunlar basına pek fazla yansımıyor, geniş halk kitlelerine ulaşamıyor. Basın ve medya konusunda biraz zaaf var gibi. Belki Bahçeli çok fazla bağırıp çağırmadan, normal bir ses tonuyla konuşmuş olsa daha etkili olacak. Ama uzun yıllar önce Anamur’da da dinlemiştik. Yine konuşurken kendini paralıyordu, şimdi de. Bahçelinin liderliğine ve geleceği okumasına kimsenin diyeceği bir şey yok. Ancak toplumda beğenilip, kabul görmek için bunlar yeterli olmuyor. Yalnız 8 Kasım 2009’da yapılan büyük kurultay konuşması harikaydı ve o konuşmayı dinleyen herkes tam not vermişti.

Birkaç gün önce eski Milletvekili Hidayet Kılınç’ın Anamur Tv’deki konuşmasını izledim. Sözleri gayet açık ve netti. Yarım saatlik programda en küçük bir aksama olmaksızın konuşmuş ve mesajını izleyenlere ulaştırmıştı. Hidayet Beyle aynı ortaokulda okuduk. Daha sonra yüksek öğrenim yıllarında Ankara’da beraberdik ve daha o günlerde politikaya eğilimi vardı. O günün politikacıları ile sıcak ilişkileri vardı. Hidayet Bey gerek politikada, gerekse hitabet sanatının inceliklerini keşfetmiş, kutlarım.

Anamur’daki cenaze törenlerindeki anlayışı birçok kez dile getirmiştik. Belki başka anlayış ve davranışlar eleştirilebilir, ama Anamur’da cenaze törenleri tam bir dayanışma, birlik ve beraberlik simgesi haline gelmiştir. Bu durum sosyologların inceleyip, araştırabileceği çok önemli bir konudur. Düğünler de öyle. İşte bu cenaze törenlerinden birinde MHP’nin eski ilçe başkanlarından biriyle sohbet ettik. Mersin milletvekili Kadir Ural ile çıktıkları köy çalışmalarında bulunmuşlar ve halkın büyük çoğunluğunun referandumda “hayır” yönünde oy kullanacağını tespit etmişler.

Geçen yazımızda referandum kampanyalarında MHP’nin çalışmalarına karşılık AKP ve CHP’nin bir hareketini göremiyoruz demiştik. Hatırlanacağı gibi AKP ilçe yönetiminin tamamının istifası istenmiş ve istifa dilekçeleri toplanmıştı. İlçe başkanlığına kim atanacak diye meraklı bir bekleyiş vardı. Nihayet eski başkan Ahmet Yıldırım tekrar ilçe yönetimini oluşturmak üzere görevlendirilmiş. 29 Mart seçimleri öncesi belirlenen ilçe yönetimi kendi içinde tutarsız, belli bir düşünceye dayanmayan ve zorlama bir yönetimdi. Ve ne yerel seçimlerde, ne de daha sonra ortaya çıkan sorunlarda başarılı olamamıştı. AKP’li bir dostumuz “böyle yönetim olacağına olmasa daha iyi olur, AKP daha fazla oy alırdı” demişti. Demek ki, kimi eski milli görüşcü, kimi eski doğruyolcu, Anaplı, CHP’li ve MHP’li karma bir yönetim ile bir yere varılamıyor. Onları bir arada tutan menfaat ve çıkar ilişkileri olsa gerek. Bu sıkıntı da AKP daha kurulur kurulmaz ilk seçimde iktidar olmasının ortaya çıkardığı bir sorun.  Bakalım yeni yönetim nasıl bir anlayış ve yapıda karşımıza çıkacak.

İktidar partisinin aklı başında ne yaptığını, ne konuştuğunu bilen bir ilçe yönetimi, Anamur için bir kazanç olur. Ama çıkar ilişkilerine dayalı bir yönetim de kendi partilerine, hem Anamur’a zarar verir.

Hüseyin Şinasi

Yorumlarınız ve İletişim için: huseyinsinasi@gmail.com