6 Şubat 2010 Cumartesi Saat: 15.00, Anamur’da “YA ÇARESİZSİNİZ, YA DA ÇARE SİZSİNİZ” sloganı ile yola çıkan hayırlı bir hizmetin kapıları aralanmış oldu. Anamur Belediyesi Hanımeli İhtiyaç Bankası, Proje Başkanı Nilgün Ayhan ve çok sayıda gönüllü yardımsever hanımın katkıları ve Anamur Belediye Başkanı Mehmet Türe’nin teşebbüsleri, bazı işadamlarının maddi destekleri ile açılışı yapılırken, güzel hasletin canlanıyor olması herkesi memnun etmeye yetmişti. Evet, “işte bu, işte hizmet” denilebilecek, önünde şapka çıkarılabilecek bu proje kimin aklına gelmiş, kimler uygun bulmuş ve kimler böyle ulvi bir görev için yola çıkmışsa hepsini ayrı ayrı kutlamak, tebrik etmek gerekir.

     Hanımeli İhtiyaç Bankasının, “Ya çaresizsiniz, ya da çare sizsiniz” sloganı, iyi seçilmiş, yapılacak işe ve verilecek hizmete “cuk” oturmuş. Gerçekten içinde bulunduğumuz toplumda insan, ya çaresizdir, ya da birinin derdine çare olabilecek durumdadır. Yardıma muhtaç birine yardım etmek, çaresiz bir insana kol kanat gerebilmek, insanlık aleminin kaydettiği en yüce değerlerden biridir. Ancak yardım isterken veya yardım ederken ortaya çıkabilecek,  olumsuzluklardan kaçınmak için ölçüyü kaçırmamak gerekiyor.

     Açılış programı sırasında MHP Mersin Milletvekili Sayın Behiç Çelik, Anamur Meslek Yüksek Okulu Müdürü Sayın M. Akif Altınbıçak, MHP İlçe Başkanı Sayın Ramazan Yalçın ve çok sayıda kişi ile görüştüm. Sanki sözleşmiş gibi herkes şu teşebbüsün “iyi bir şey” olduğu konusunda birleşmişlerdi. Gerek Anamur Belediye Başkanı Türe, gerekse Mersin milletvekili Behiç Çelik yaptıkları konuşmalarında, hiçbir karşılık gözetmeden yapılacak yardımların en doğru olanı, en makbul olanı olduğunu ifade ettiler. Bu konuşmaları, önemsememek, kabul etmemek mümkün değil. Ancak yapılacak yardımın, reklam konusu, sosyal, kültürel, ekonomik ve siyasal bir gelecek sağlamaya yöneldiği anda, yapılanların hiç anlam taşımamaya başladığı görülür. Böylesi bir durum ise çok tehlikeli bir yolculuktur.

     Geçtiğimiz yıllarda bazı Avrupa ülkelerinde ortaya çıkan ve Alman mahkemeleri tarafından mahkum edilen Deniz Feneri Derneği ve faaliyetleri ile yine geçtiğimiz aylarda ortaya çıkan “kurban yolsuzluğu” şaibeleri ve dedikoduları toplumun “yardım etme” düşüncesini büyük ölçüde yaralamıştır. Artık yardım etmek isteyen pek çok insan “Acaba yardımlarım yerine ulaşmıyor mu? Acaba yaptığım yardım birilerini mi zengin ediyor?” şeklinde şüphe içindedir. Günümüzde “yardım et, tut denize at, balık bilmezse Halık bilir” anlayışı yok olmak üzeredir.

     Bazı  televizyon kanallarında izlediğimiz Deniz Feneri ve Kimse Yok mu? Gibi programlarda, insanlara yardım edilirken, yardım alan insanların gururlarının nasıl rencide edildiğini görmüşsünüzdür. Hani yardım eden de yardım alan da birbirini bilmeyecek, tanımayacaktı? Hani İslam’ın ilk dönemlerinde gördüğümüz anlayış, hani Selçuklular, Osmanlılar döneminde ortaya çıkan sosyal yardım kuruluşları ve işleyiş düzeni? Ya şimdi görülenler, ortaya dökülen görüntüler, kırılan, yıkılan gönüller. Anlatılacak çok şey var aslında. Ama neyse geçelim.

     Nihayet Hanımeli İhtiyaç Bankası’nın, çaresizlere çare, elbisesizlere elbise, soğukta üşüyenlere sıcacık bir soba, başını  sokacak bir kümesi bie olmayanlara sıcak ve sevimli bir yuva, hastane köşelerinde ilaçsız, dermansız kıvrananlara ilaç…. olabilmesi dilek ve temennileri ile, hayırlı olsun diyoruz.

Hüseyin Şinasi

İletişim için: huseyinsinasi@gmail.com