Başbakana saygımız var. Türkiye’yi AB ilişkileri ve uluslararası güven duyulan bir ülke konumuna getirmek çabalarını basın ordusuyla sürdüren bir uğraş içerisindeler.

Umut uyandıran söylemlerini yazılı ve sözel medya yayımlanıyor, bu da olumlu kabul görünce, toplumun büyük bir kesimi tarafından onaylanıyor. Değilse iktidar koltuğunda bu denli çoğunlukla olamazdı. İktidarda bu oranda olmasının bir nedeni de, muhalefet ve birçok bürokratik kurumların yerli yersiz sert karşı çıkmalarıyla gerçekleşiyor. Bu tespitleri de, derin sosyo-kültürel birikimlerine günceli de katarak yaşamlarının olmazsa olmazı kabul eden fikir ve düşünce adamlarımız belirliyor.

Bu fikir işçilerini güçlü iktidar olmanın havasıyla, medya’yı bir “dükkan” gibi değerlendirmek insana doğru gelmiyor.

Medya sahipliğiyle ilgili politikalarını ve köşe yazarlarıyla ilgili olarak Başbakanın söylediklerini hiç anlayamadım.

Köşe yazarlarının aykırı davrananlarıyla, olaylara eleştirel açıdan bakanları birbirine karıştırmak  daha da ilerisi gazete yorumcularını dükkanlarda çalışan tezgahtar ve muhasebeci gibi değerlendirmek anlık bir düşüncenin ani ifadesi gibi geliyor.

Rahmetli Menderes, Eskişehir’de bir toplantıda profesörler için bir anda “kara cübbeliler” diye hitap etmişti.  Bir süre sonra yanındaki Bakan arkadaşına “Böyle hitap etmesek iyiydi,ama..” diye hayıflandığını anımsarız.

Medyayı herhangi bir dükkan olarak görmek, sahiplerini de iktisadi işletme sahibi gibi değerlendirmek hiç işitilmiş değil.

Gazeteciler büyük işler yapıyor. Onlar yerel –ulusal ve evrensel haberleşmenin dolayısıyla demokrasinin temsilcileridir. En son ABD dışişleri komisyonunda soykırım oylamasında gazetecilerimizin habercilik harikasına tanık olduk.

Gazetecilerin dükkanı ABD’den Türkiye’ye uzanan ve dünyayı kaplayan büyük bir mekandır.

Ne bir bakkal dükkanı ne de en büyük holdinglerin yönetim merkezidir. 

Nihat Erkan

İletişim İçin: nihaterkan37@gmail.com