Bir yol kenarından yükselen hatıralar, dualar ve insan sıcaklığı…
Akdeniz’in sıcak kıyılarından Torosların serin yaylalarına doğru uzanan Anamur yollarında, yolculuk yapanların dikkatini çeken sessiz ama anlamlı bir gelenek yaşatılıyor. Kaş Yaylası güzergâhında yol boyunca sıralanan banklar, kamelyalar ve gölgelikler; sadece kısa bir mola noktası değil, aynı zamanda Anamur insanının vefasını, paylaşma kültürünü ve hayır anlayışını yansıtan özel eserler olarak öne çıkıyor.
Özellikle yaz aylarında bunaltıcı sıcaklardan kaçıp yaylaların serin havasına ulaşmak isteyen vatandaşlar için bu duraklar adeta bir nefes alma noktası oluyor. Yolun kıvrımları arasında bir dut ağacının gölgesine bırakılmış beton bir bankta oturup serin rüzgârı hissetmek, birçok Anamurlu için yıllardır değişmeyen bir yayla geleneği haline gelmiş durumda.
Bu anlamlı geleneğin temelinin ise yaklaşık 30 yıl önce rahmetli Fuat Uğur tarafından atıldığı biliniyor. Kaş Yaylası’na varmadan önce “Koca Dönme” mevkiine yerleştirilen ilk beton bank ve hemen yanına dikilen dut ağacı, bugün onlarca hayır eserine dönüşen bir iyilik hareketinin başlangıcı oldu.
Aradan geçen yıllar içerisinde hayırsever vatandaşların katkılarıyla güzergâh boyunca yeni banklar, çeşmeler ve kamelyalar yapıldı. Kimilerinin üzerinde “Halil Doğan”, “İsa Doğan”, “Fatma-Mehmet Tezcan Anısına” ve “Aynur Ayhan” isimleri yer alırken, bazıları ise isimsiz şekilde yolculara hizmet vermeye devam ediyor. Ancak isim olsun ya da olmasın, her biri aynı duygunun eseri: İnsanlara faydalı olabilmek ve geride güzel bir iz bırakabilmek…
Yayla yolculuğuna çıkan vatandaşlar bu noktalarda sadece dinlenmiyor; aynı zamanda geçmişi hatırlıyor, hayır sahiplerini dualarla anıyor. Özellikle ebediyete irtihal etmiş büyüklerin adına yapılan bu eserler, yol kenarında yükselen birer beton yapıdan çok daha fazlasını ifade ediyor. Her biri bir hatırayı, bir iyiliği ve bir insan sıcaklığını yaşatıyor.
Anamur kültüründe yaylaya çıkmak sadece mevsimsel bir göç değil; aynı zamanda paylaşmanın, komşuluğun ve dayanışmanın da bir parçası olarak görülüyor. İşte bu banklar ve kamelyalar da yıllardır bu kültürün sessiz tanıkları olmaya devam ediyor.
Bugün Kaş Yaylası yolunda kısa bir mola veren herkes, belki farkında olmadan bir vefa zincirinin parçası oluyor. Serin bir gölge altında edilen bir dua, içilen bir bardak su ya da birkaç dakikalık huzurlu bir dinlenme… Tüm bunlar, yıllar önce başlatılan küçük bir iyiliğin ne kadar büyük bir anlam taşıdığını bir kez daha gösteriyor.
Bu güzel düşünceyi yaşatan tüm hayırsever Anamurlulara teşekkür ediyor, aramızdan ayrılan kıymetli büyüklerimizi rahmet, minnet ve dualarla anıyoruz. Çünkü bazı izler asfalt yollarda değil, insanların gönlünde kalıyor.
Not:
Bu güzel vefa duraklarını kullanırken temiz tutmak, çevreye zarar vermemek ve aynı hassasiyetle koruyabilmek hepimizin ortak sorumluluğudur. Çünkü bu banklar ve kamelyalar sadece dinlenme alanı değil; hayırsever insanların geride bıraktığı gönül miraslarıdır. Bizlerin göstereceği özen ve duyarlılık da, bu anlamlı hizmetleri yapanlara karşı en güzel vefa örneklerinden biri olacaktır.
Kazım Kılınç
Eğitimci / Yazar
