Bazı insanlar vardır, yüksek sesle konuşmazlar. Ama yoklukları toplumda derin bir sessizlik ve silinmez bir iz bırakır. Anamur, işte tam da böyle bir sessizliği yaşıyor bugünlerde. Dr. Murat Kemal Gökyar artık aramızda değil.
O, hiçbir zaman alkış peşinde koşanlardan olmadı. Hep görevini yaptı; kapısını çalanı geri çevirmedi, gece gündüz demeden hastasının yanında oldu. Bir çocuğun ateşini düşürürken de bir annenin endişesini dinlerken de aynı sakinlikteydi. Beyaz önlüğünün ardında her zaman yumuşak bir yürek taşırdı.
Anamur küçük bir yer, burada herkes birbirini tanır. İnsanlar sadece "doktora" gitmezler; gerçekten güvendikleri bir isme giderler. Dr. Murat Hoca, işte o sarsılmaz güvenin adıdır. "Bir şeyin yok" dediğinde insanın içi rahat ederdi. Çünkü o sadece bir teşhis koymaz, hastasının yüreğine de su serperdi.
Şimdi o ses yok, o sakin bakış yok. Ama bıraktığı iyilikler bizimle. Belki bir reçete kâğıdında, belki bir teşekkür duasında, belki de yıllar önce iyileştirdiği bir hastanın kalbinde yaşamaya devam edecek.
Gerçek kahramanlar gürültü çıkarmazlar. Sessiz yaşar, derin izler bırakırlar. Anamur bugün sadece bir doktoru değil, bir vicdanı uğurladı.
Allah rahmet eylesin.
