Devrimler bedel ister
Nemrut’lar, Firavun’lar, Karunlar,Hamanlar ve dini onların zulüm sistemlerini meşrulaştırmak için kullanan ruhbanlar her çağda vardır. Dinimiz İslam onların sistemlerinin tamamen yeryüzünden temizlendiği, barış ve adaletin tüm dünyaya hakim olduğu insanlık çapında evrensel bir dünya düzeni hedeflemektedir.
Onlara karşı insanlık tarihi boyunca süre gelen kadim risalet geleneği doğrultusunda yeryüzü ezilenlerini kulluğu sadece Allah’a hasrederek yeryüzünde kula kulluğu yani güçlülerin zayıfları ezdiği, sömürdüğü, köleleştirdiği ve boyunduruk altına aldığı bir dünya düzenini reddeden böylesine bir çetin direnişe çağırmaktadır. Hz.İbrahim’in oğlu İsmail’i kurban etmesi sembolizmi ile mü’minlerin bu yolda ödeyecekleri yani ister istemez ödemek durumunda oldukları bedeller ifade edilmektedir (Bkz Tevbe/111,Enfal/28, Münafikun/9). Bu durumda Ka’be bu gün patronluğunu Siyonizm’in yaptığı dünya sistemine karşı küresel kıyamın başkentidir (Bkz Maide/97).Babasının kınalı kuzusu Hz.İsmail tüm çağlarda ve zamanlarda yeryüzünün istikbar güçleri olan Nemrutlar, Karun'lar ve Firavunlara karşı dünya ezilenlerinin korunması ve savunulmasında kuzu gibi kusursuz bir teslimiyetle şehadete, kanını ve canını Allah yolunda feda etmeye hazır mücahitleri temsil etmektedir. Bu kuzu teslimiyeti ve şehadetin son örneği Gazze'dir. İsrail'in sergilediği bütün vahşet ve barbarlığa rağmen asla geri adım atmayan Gazze'li şehitler ve mücahitler bu günün İsmail'leridir. Allah yolunda canları, ciğerleri olan evlatlarını ve kendi canlarını fedada asla tereddüt etmeyen babalar, anneler bu günün İbrahimleridir. Onlara selam olsun. Hz.İbrahim'in oğlu İsmail'i kurban etmesindeki mesaj budur. Yoksa Allah ne bir peygambere ne de başka bir insana Allah yolunda da olsa evladını boğazlamayı emretmez.
Kur’an’da anlatılan Hz.İbrahim’in oğlu İsmail’i kurban etmesi kıssası bir sembolizm ve mecazi bir anlatım olup buradaki mecazı/sembolizmi çözmek için kıssa ‘’mallarınız ve evlatlarınız sizin için bir fitnedir’’ diyen Enfal/28 ile Teğabün/14-18 ayetlerine götürülmelidir. Hz.İbrahim oğlu ile, İsmial de canı ile sınanmıştı. İkisi de teslim oldular diyor ayette (Bkz.Saffat/103).Kurban bu teslimiyeti temsil ediyor. Sonra tarih boyunca evlatlarına, torunlarına ve manevi torunları olup kendi yollarından giden İslam ümmetine bu teslimiyeti miras bırakıyorlar (Bkz.Saffat/103).Kurban işte bu miras ve teslimiyeti temsil ediyor.
Hac ibadetine fiilen katılamayan mü’minler hacıların Arafat’da kurban kestikleri aynı gün kurban kesmekle bu büyük evrensel hac bayramına bulundukları yerden katılmış olurlar. Buradan da anlıyoruz ki Kurban hacdan ayrı bir ibadet olmayıp tamamen hac ibadeti ile ilgili bir ibadet/gelenek olduğu halde büyük çoğunluk tarafından bu gerçek bilinmez. Maalesef hacla verilen mesaj da öyle araya gitmiştir..Hacc’a gidenler büyük çoğunlukla Ka’be’nin taşına toprağına hevestirler. Kabe’ye beytullah (Allah’ın evi) derler. Ama Allah’ın evi ne demek, oradaki mesaj/felsefe nedir bilmezler. O nedenle yüzyıllar boyu yukarda anlattığım “gerçek hacc”ı arayan soran olmamış, bu yüzden barış ve adaletin tüm yeryüzünde hakim olması için insanlığa istikamet çizen hac zamanla bir putperest tapınmaya dönüşmüştür. Şurası kesindir ki eğer hac buraya kadar anlatmaya çalıştığımız gibi özünde taşıdığı temel espriye uygun bir şekilde doğru anlaşılsaydı İslam alemi bu günkü gibi zillet ve meskenet içinde olmayacaktı. (Devamı gelecek)